Niektórzy z Was już pewnie zarejestrowali – w piątek swoją premierę miała nowa wersja utworu “We Are The World”. Tym razem czołowi muzycy zebrali się na wspólne śpiewanie, by wspomóc w ten sposób ofiary styczniowego trzęsienia ziemi na Haiti. Czasem bywa tak, że cover lepszy jest od oryginału. Jak jest tym razem?

Gdyby ktoś kiedyś zapytał mnie o moje ulubione słowo, bez namysłu odpowiedziałbym: paranoja. Dlaczego? Nie mam pojęcia! Nie wiem też czy (a jeśli tak, to jaki – jak duży) miała na to wpływ piosenka Dżemu pt. “Nieudany skok”, gdzie słowo to odgrywa kluczową rolę…

Pisząc przed miesiącem o pierwszym wielkim przeboju Króla – “That’s All Right (Mama)”, wspominałem, że kawałek ten znalazł się na stronie A pierwszego singla Presleya. Na stronie B tamtego wydawnictwa, zamieszczono z kolei nagrany dzień później, tj. 6 lipca 1954 roku utwór “Blue Moon of Kentucky”. Piosenka ta będzie bohaterką tego odcinka “This is Elvis”.

Muzyczny wpisem zakończyłem rok poprzedni i muzycznym wpisem rozpocznę rok obecny. Wprawdzie pomyliłem daty i zamiast pierwszego stycznia zaczynam blogowanie A.D. 2010 dopiero dziesiątego, ale – jak mówi stare tatarskie przysłowie – lepiej późno niż wcale! Powiedzenie to można zresztą zastosować także do niniejszego wpisu…

“Pewnie ciężki znów będzie dzień. Głód i chłód obudziły mnie…” – słowa te są mi… znane z autopsji. Proponuję na moment zostawić pierwsze DŻEMowe płyty – “Cegłę” i “Dzień, w którym pękło niebo” i rzucić dziś okiem na współpracę Rysia Riedla z Leszkiem Winderem.

Kiedy Sam Phillips, szef wytwórni Sun Records w Memphis, bezskutecznie poszukiwał w czerwcu 1954 roku kogoś, kto mógłby nagrać utwór będący mieszanką czarnego bluesa i boogie-woogie, jego asystentka, niejaka Marion Keisker przypomniała mu o pewnym młodym kierowcy ciężarówki…

Dziś jeden z największych przebojów Dżemu. Jeden z dwóch obok “Whisky” utworów, który kojarzą nawet Ci, którzy twórczością Ryśka Riedla i najlepszego polskiego zespołu bluesowego się nie interesują. Ale nie ma się co dziwić, bo mamy do czynienia ze świetnym gitarowym riffem, z życia wziętym, ciągle aktualnym tekstem, solidną porcją bluesa!

“It Wouldn’t Be The Same Without You” to czwarty z utworów nagranych przez Elvisa Presleya w Sun Records’ Memphis Recording Service w Memphis oczywiście. Demo tej piosenki zarejestrowano 4. stycznia 1954 roku, tuż po nagraniu kawałka, który był bohaterem ostatniej części mej serii “This is Elvis”, a mianowicie “I’ll Never Stand In Your Way”.

Po letniej przerwie powróciłem na koncertowe sale. Po Tinie Turner, Deep Purple, The Eagles i B.B. Kingu uraczyłem swe zmysły głosem innej legendy – Toma Jones’a. W przypadku jego koncertu, raz jeszcze potwierdziła się teoria, że nieplanowane, spontaniczne imprezy niemal zawsze okazują się strzałem w dziesiątkę!

Nie jednemu z nas i nie jednej z Was powiał kiedyś boczny wiatr. Wiatr, który utrudnia życie wszystkim od kolarzy i skoczków narciarskich poczynając, a na zwykłych, szarych ludziach kończąc. Rysiowi też wiało. Może nawet częściej niż innym. “Inni przecież spokojnie śpią, mają wszystko, czego chcą…”

W dwóch pierwszych odcinkach cyklu “This is Elvis” prezentowałem utwory nagrane latem 1953 roku. Teraz czas na piosenki, które – przynajmniej w wykonaniu Presleya – ujrzały światło dzienne w roku kolejnym. Dziś “I’ll Never Stand In Your Way” nagrana 4. stycznia 1954 roku. Wytwórnia i miejsce cały czas pozostaję te same: Sun Records w Memphis.

Witam sympatyków dobrej muzyki. Czas na kolejną odsłonę “kRzYŚKA”! Tym razem będzie o kobiecie. Będzie deszczowo, będzie przewspaniałe pianinko i wcale nie gorsza gitarowa solówka. A wszystko to w długiej bluesowej balladzie o tajemniczym tekście. Balladzie, której bohaterką jest… równie tajemnicza, a przy tym śliczna prostytutka.

Zdaję sobię sprawę, że to już trzeci z rzędu tekst poświęcony muzyce, ale – wybaczcie! – nic na to nie poradzę, skoro mamy 16. września. A każdego 16. dnia miesiąca wspominamy przecież “Króla”. Dziś ponownie cofniemy się w czasie do roku 1953 i pewnego lipcowego dnia w Memphis w stanie Tennessee.

Jest w Czechach grupa rockowa, która na swój koncert przyciągnęła więcej fanów niż Madonna miesiąc temu. Podczas gdy na występ królowej popu dotarło ok. 40 tysięcy osób, sobotni koncert zespołu Kabát z okazji 20-lecia wspólnych wystepów oglądało na Vypichu ponad 60 tysięcy fanów! Pomyślałem, że to znakomita okazja, by przybliżyć Wam najpopularniejszą czeską kapelę.

AKTUALIZACJA 9.11.2009 – DODANO 8 NOWYCH KONCERTÓW!
Trzy miesiące temu przygotowałem dla Was listę najciekawszych koncertów i festiwali, zaplanowanych na czeskich ziemiach w okresie wakacyjnym (czerwiec – sierpień). Obiecałem wtedy, że podobne zestawienie na kolejne trzy miesiące pojawi się na blogu z końcem lata. Niniejszym spełniam tę obietnicę!

Przyszedł 30. dzień miesiąca więc głos ma Rysiu Riedel: “Fani, zawłaszcza młodsi, zaczęli traktować mnie jak Bóg wie kogo, jak jakiegoś idola, niemal z czcią. Przeszkadza mi i dziwi mnie takie zachowanie. A ja nie lubię siebie w dorobionej na siłę aureoli…” Także o tym jest utwór, który prezentuję dziś w “kRzYŚKU”.

30 lipca, w 15. rocznicę śmierci Ryszarda Riedla wystartował na mym blogu cykl, w którym co miesiąc prezentować będę jeden z utworów “Skazanego na bluesa”. Dziś 16 sierpnia 2009. 32 lata temu pożegnaliśmy innego wybitnego artystę. Startuje więc cykl postów, które będą ukazywać się równolegle do “kRzYŚKA”. Startuje seria poświęcona Elvisowi Presley’owi.

Przy każdej okazji powtarzam, że to był najlepszy wokalista w całej historii polskiej muzyki rozrywkowej, tylko z szacunku do Czesława Niemena dodając czasem, iż jeden z dwóch, właśnie obok niego… 30. lipca to dla mnie zawsze bardzo ważna data. Od 15 lat jest to bowiem rocznica śmierci Ryśka Riedla. Jaka szkoda, że się “mineliśmy”…

Wieczór 15 lipca spędziłem z królem. Nie był to jednak wieczór z piosenkami króla Rock ‘n’ Rolla Elvisa Presleya czy chwile zadumy z utworami niedawno zmarłego króla popu Michaela Jacksona. To były dwie godziny z królem bluesa. W środowy wieczór po raz czwarty do Czech, a po raz trzeci do Pragi zawitał bowiem B.B. King.

Po ciężkim tygodniu (przynajmniej dla tych, którzy jak ja nie mają wakacji i pracują) przyszedł wreszcie czas na odpoczynek. Nie wiem, jak Wy, ale ja nie wyobrażam sobie relaksu, bez piłki, piwka i muzyki. Na futbol przyjdzie czas jutro, browara już otworzyłem, a jeśli chodzi o muzykę, to dziś na mej playliście wyłącznie duety!